Nauczyciele mianowani na stałe

Pytanie: Proszę o wyjaśnienie art. 96 ust 1 Karty Nauczyciela. Jak definiuje pojęcie "mianowanie na stałe", kto taki akt wydawał i jaka jest forma tego aktu?

Odpowiedź:

Artykuł 96 ust 1 ustawy Karta Nauczyciela stanowi, że nauczyciele mianowani na stałe na podstawie dotychczasowych przepisów stają się nauczycielami mianowanymi w rozumieniu ustawy (obecnie obowiązującej). Definicją mianowania na stałe posługiwała się ustawa z dnia 27 kwietnia 1972 r. - Karta praw i obowiązków nauczyciela (Dz. U. Nr 16, poz. 114, z 1973 r. Nr 12, poz. 89 oraz z 1977 r. Nr 11, poz. 43). Nauczyciele zatrudnieni w dniu 1 lutego 1982 r. na podstawie mianowania do odwołania stają się nauczycielami mianowanymi w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. 1982 r. Nr 3 poz. 19), jeżeli spełniają odpowiednie warunki. Obowiązujący wtedy przepis stawiał następujące warunki: Stosunek pracy z nauczycielem nawiązuje się na podstawie mianowania, jeżeli bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie przez co najmniej dwa lata w pełnym wymiarze zajęć pracę pedagogiczną, która została pozytywnie oceniona. Jeżeli w okresie 3 lat od dnia zatrudnienia nie dopełniono obowiązku oceny pracy nauczyciela, a spełnia on pozostałe warunki wymagane do mianowania, uzyskuje mianowanie z mocy prawa. Zatem niezależnie od przeprowadzonej oceny. Użyte w art. 96 ust. 2 Karty Nauczyciela wyrażenie, że nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania do odwołania stają się nauczycielami mianowanymi należy tak rozumieć, że jest to równoznaczne z mianowaniem na podstawie tej ustawy. Dlatego też wystarczy, by nauczyciel wykonywał nieprzerwanie przez co najmniej dwa lata pracę pedagogiczną, która została pozytywnie oceniona. Nie jest potrzebny i nie był odnośnie tej sytuacji potrzebny osobny akt mianowania.