Utrata uprawnień przez pracownika

1. ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych,
2. popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem,
3. zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku”.

Przyjmuje się, iż pracownik, który utracił uprawnienia do wykonywania zawodu w sposób przez siebie nie zawiniony, na przykład wskutek pogorszenia stanu zdrowia, nie może być zwolniony w tym trybie. Nie zawiniona utrata uprawnień do wykonywania zawodu może uzasadnić wypowiedzenie dotychczasowych warunków pracy i płacy lub wypowiedzenie umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia, ale nie może stanowić podstawy rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Najbardziej typowymi przykładami zawinionej utraty uprawnień do wykonywania zawodu jest utrata prawa jazdy orzeczona jako środek karny, utrata prawa do wykonywania zawodu, czy to wskutek prawomocnie nałożonej kary dyscyplinarnej czy też wskutek orzeczenia utraty w procesie karnym jako środka karnego.

Sytuacja opisana w pytaniu nie jest zatem de facto jednoznaczna, jednakże wobec powyższego przyjętego w doktrynie rozumienia przepisu artykułu 52 paragraf 1 punkt 3 należy raczej przyjąć, iż w tym wypadku nie może Pan skorzystać z takiej możliwości rozwiązania umowy o pracę z tym pracownikiem. Pierwszym argumentem przeciw jest wspomniana choroba pracownika udokumentowana zaświadczeniem lekarskim, drugim fakt, iż doktryna za zawinioną utratę przyjmuje sytuację „innego kalibru”. Opisana sytuacja w świetle powyższego nie może zostać zakwalifikowana jako zawiniona utrata uprawnień, stąd nie można powołać się na przepis artykułu 52 paragraf 1 punkt 3.