Równość traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie prawa do wynagrodzenia

Płaca oznacza zasadniczą podstawę lub minimalną pensję, niezależnie od tego czy wypłacona w gotówce, czy w innej formie, którą pracownik dostaje bezpośrednio lub pośrednio, jako wynagrodzenie za zatrudnienie od pracodawcy.

Równa płaca, bez dyskryminacji ze względu na płeć, oznacza, że:

• płaca za taką samą wykonaną pracę wypłacana za wykonane części tej pracy - będzie przeliczana według tej samej jednostki,
• płaca, której podstawą obliczenia jest przepracowany czas będzie taka sama dla tego samego rodzaju pracy.

Rozwinięcie przepisów traktatowych stanowi Dyrektywa Rady nr 117 z dnia 10 lutego 1975 r. dotycząca stosowania równej płacy za równą płacę (OJ Nr L 45/1975).

Co to jest zasada równej płacy według Dyrektywy?

Zasada równej płacy oznacza, że za taką samą pracę lub pracę, której wartość jest uznawana za ekwiwalentną nie jest dopuszczalna jakakolwiek dyskryminacja ze względu na płeć. W szczególności, tam gdzie podstawą wynagrodzenia jest system klasyfikacji - musi on być oparty na tych samych zasadach (kryteriach) zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn i wykluczać wszelką dyskryminację ze względu na płeć.

Państwa członkowskie Unii mają obowiązek otwarcia drogi prawnej, w tym sądowej, dla wszystkich pracowników, którzy mogliby czuć się pokrzywdzeni z powodu niestosowania tej zasady. Państwa muszą również uchylić wszystkie przepisy nie dające się pogodzić z tą zasadą, a w tym także postanowienia układów zbiorowych pracy, postanowienia ustalające skalę wynagrodzeń, postanowienia odnośnie wysokości wynagrodzeń, jak również indywidualne umowy o pracę, które są sprzeczne z zasadą równego traktowania w zakresie prawa do wynagrodzenia.