Podstawa wynagrodzenia urlopowego

Odpowiedź:

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 172 kodeksu pracy za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne składniki wynagrodzenia mogą być obliczane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z okresu 3 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu; w przypadkach znacznego wahania wysokości wynagrodzenia okres ten może być przedłużony do 12 miesięcy.

Dopuszczalne jest natomiast bardziej korzystne uregulowanie tego wynagrodzenia przez przyznanie tak zwanej pensji urlopowej czy wynagrodzenia urlopowego. Prawo do takiego wynagrodzenia może wynikać z układów zbiorowych lub porozumień zbiorowych, z regulaminu wynagradzania, a także z treści indywidualnej umowy o pracę.

W celu ustalenia podstawy wymiaru wynagrodzenia urlopowego rozporządzenie wskazuje różne sposoby jego ustalania, m.in. w zależności od rodzaju poszczególnych składników wynagrodzenia, tj., czy są one określone stawką miesięczną w stałej wysokości, czy też ich wysokość jest zmienna. Składniki wynagrodzenia określone w stawce miesięcznej w stałej wysokości (np. określone kwotowo wynagrodzenie zasadnicze, przyjęte w stałej wysokości dodatki stażowe, funkcyjne) uwzględnia się w wysokości należnej pracownikowi w miesiącu wykorzystywania urlopu. Pozostałe, "zmienne" składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy nie dłuższe niż jeden miesiąc (miesięczne premie, gdyż wypłacane są periodycznie, dodatki za godziny nadliczbowe, wynagrodzenie akordowe, itp), uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia za czas urlopu w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. W przypadkach znacznego wahania wysokości zmiennych składników wynagrodzenia, składniki te mogą być uwzględnione przy obliczaniu wynagrodzenia urlopowego w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie nie przekraczającym 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu.