Zwolnienie pracownika z przyczyn niezawinionych

Odpowiedź:

Jeżeli pracodawca zatrudnia 200 pracowników, to spełnia pierwszy z warunków, od których zależy stosowanie przy zwolnieniach ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Zgodnie z powołanym w pytaniu artykułem 10 zasady w powołanej ustawie uregulowane mają odpowiednie zastosowanie w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż: 1) 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników, 2) 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników, 3) 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników. Nie można takiej sytuacji jednak utożsamiać z każdym wypowiedzeniem indywidualnym. Jeżeli pracodawca po prostu postanowi zrezygnować z jakiegoś pracownika (jednego z całej załogi), to nie jest to równoznaczne z wypowiedzeniem stanowiącym rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Proszę zwrócić uwagę, iż chodzi tu wprawdzie o indywidualne zwolnienia, jednak chodzi tu o zwolnienia w okresie 30 dni. Poza tym funkcjonuje nadal zasada, zgodnie z którą przepisy dot. także nowych zwolnień grupowych dotyczą sytuacji, gdy pracodawca zwalnia pracowników z przyczyn takich jak likwidacja stanowiska, zamknięcie zakładu, czy też jego części itd. Zwykle wypowiedzenie nie uzasadnia zastosowania w/w ustawy.