Wspólnik spółki cywilnej jako przedsiębiorca

Pytanie: Czy do czasu wejścia w życie ustawy z dn. 19 listopada 1999 r., tj. do dn. 1 stycznia 2001 r., wspólnik spółki cywilnej na gruncie obowiązującego prawa był prowadzącym działalność gospodarczą na własny rachunek, czy też nie?

Odpowiedź:

Zgodnie z Art. 2 "starej" ustawy o działalności gospodarczej (Dz.U.1988.41.324) działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy jest działalność wytwórcza, budowlana, handlowa i usługowa, prowadzona w celach zarobkowych i na własny rachunek podmiotu prowadzącego taką działalność. Prowadzącym działalność gospodarczą natomiast, zwanym dalej " przedsiębiorcą ", może być osoba fizyczna, osoba prawna, a także spółka jawna i spółka komandytowa. Kwestia czy wspólnik spółki cywilnej był uznawany za przedsiębiorcę jest kwestią sporną. Część autorów jako przykład przedsiębiorcy nie mającego osobowości prawnej najczęściej podaje się spółkę cywilną. Nie jest to jednak tak oczywiste, jak to przyjmują niektórzy autorzy. Za odrębnością podmiotową spółki cywilnej przemawia orzecznictwo sądowe (np. OSN 1993, z. 5, poz. 96; ONSA 1991, nr 3-4, poz. 56), chociaż jest ono różnie komentowane. Trzeba jednak stwierdzić, że spółka cywilna jest raczej pewną formą organizacji wspólnej działalności gospodarczej. Za zobowiązania spółki wspólnicy są odpowiedzialni solidarnie całym swoim majątkiem, a nie tylko majątkiem łącznym. Oznacza to, że spółka cywilna prowadzi działalność na rachunek wspólników jako osób fizycznych. To oni ponoszą ryzyko tej działalności.