Zasady prowadzenia ewidencji działalności gospodarczej obowiązujące od 1 stycznia 2004r. do 1 października 2008 r.

Do dnia 31 grudnia 2003 r. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą funkcjonowały na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Ewidencja prowadzona była przez urzędy gminy właściwe ze względu na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Organem ewidencyjnym był wójt, burmistrz lub prezydent miasta. W zgłoszeniu do ewidencji należało określić wnioskodawcę, jego adres zamieszkania, rodzaj i formę prowadzonej działalności (np. spółka cywilna, w tym przypadku zgłoszeniu podlegały też nazwiska pozostałych wspólników), miejsce jej prowadzenia, datę rozpoczęcia działalności. Do zgłoszenia należało dołączyć dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu, w którym stale wykonywana była działalność. Po dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej organ ewidencyjny dostarczał w ciągu 14 dni zaświadczenie o jego dokonaniu. Odmowa dokonania wpisu była decyzją administracyjną. Jej podstawą mógł być brak prawa do wykonywania działalności gospodarczej przez wnioskodawcę (stwierdzony prawomocnym orzeczeniem sądu), nieusunięte w terminie braki formalne zgłoszenia, zgłoszenie działalności nieobjętej takim obowiązkiem zgodnie z ustawą. Decyzja odmowna mogła być zaskarżona do organu wyższego stopnia, a ostatecznie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.