Poinformowanie dłużnika o wpisaniu go do rejestru

Jeżeli jednak odpowiedź miałaby zostać skierowana do osoby fizycznej nie będącej przedsiębiorcą, to należy jej udzielić na gruncie przepisów ustawy z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych.

To ten akt prawny jest podstawą do gromadzenia danych także o konsumentach, którzy nie wywiązali się ze swoich zobowiązaniach. Informacja gospodarcza bowiem w przypadku osoby fizycznej to imiona i nazwisko, obywatelstwo, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, numer PESEL, seria i numer dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, data urodzenia. W sytuacji, gdy informacja dotyczy niewywiązania się z zobowiązania pieniężnego takiej osoby takimi danymi są także tytuł prawny tego zobowiązania, kwota i waluta, kwota zaległości, termin powstania zaległości, stan postępowań dotyczących zobowiązania, w tym informacja o orzeczeniach sądowych,  informacja o kwestionowaniu przez dłużnika istnienia całości lub części zobowiązania, data wysłania wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura,  inne informacje.

Pan jako konsument mógł zostać "umieszczony" w Krajowym Rejestrze Długów (będącym czymś innym niż Rejestr Dłużników Niewypłacalnych) na takiej właśnie "liście". Z opisanego stanu faktycznego może wynikać, iż stał się Pan dłużnikiem banku, gdyż zawarł Pan z nim "jakąś" umowę. Skoro tak, to bank jako przedsiębiorca miał i ma prawo przekazać w/w informacje gospodarcze do biura informacji gospodarczej, a to z kolei ma prawo je ujawnić.