Pracodawca w spółce cywilnej

Pytanie: Kto zatrudnia pracowników w spółce cywilnej skoro nie posiada ona osobowości prawnej? Kto w takim przypadku występuje jako pracodawca przed US i ZUS?

Odpowiedź:

Należy stwierdzić, że spółka, a nie wspólnicy jest pracodawcą. Punktem wyjścia dla właściwego zobrazowania statusu spółki cywilnej jako pracodawcy jest art. 3 kodeksu pracy, który zawiera definicję pracodawcy. Stanowi on, że pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Spółka cywilna jest właśnie taką jednostką organizacyjną, która nie posiada osobowości prawnej. Z punktu widzenia prawa pracy dla uznania, że dany podmiot jest pracodawcą nie jest istotne czy posiada osobowość prawną. Sąd Najwyższy uznał, że spółka cywilna jest pracodawcą w rozumieniu art. 3 KP, jeżeli prowadzi działalność gospodarczą w formie wyodrębnionej jednostki organizacyjnej zatrudniającej pracowników. Na drugie z zadanych pytań również odpowiedź naleźć można w kodeksie pracy. Stanowi on, że za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną (taką jest spółka cywilna) czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. Taką osobą może być jeden ze wspólników lub obaj razem. Kodeks cywilny stanowi, że każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. W braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Odrębnie te kwestie można uregulować np. w umowie spółki.