Preferencje krajowe w zamówieniach publicznych (stan prawny obowiązujący do 1 marca 2004 r.)

Ustawa o zamówieniach publicznych pojęcie to definiuje w ustawowym słowniku w art. 2 ust. 1 pkt 6. Przez krajowego dostawcę lub wykonawcę należy rozumieć:

• osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w kraju,
• osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej utworzone zgodnie z przepisami prawa polskiego i mające siedzibę w kraju,
• wyżej wymienione podmioty występujące wspólnie, jeżeli każdy z nich ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.

Tak więc dla przyznania podmiotowi przymiotu „krajowego”, nie jest istotna struktura własnościowa czy kapitałowa tego podmiotu, a jedynie miejsce zamieszkania albo siedziba na terytorium Rzeczypospolitej i właściwość prawa polskiego, na podstawie którego został utworzony dany podmiot.

Kiedy stosowanie preferencji krajowych jest obowiązkiem zamawiającego?

W każdym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego obowiązkowe jest stosowanie preferencji krajowych polegających na przeliczeniu ceny dla porównania i oceny ofert. W takim przypadku cenę oferty złożonej przez dostawcę lub wykonawcę krajowego oblicza się, dla porównania i oceny ofert, w ten sposób, że od ceny przedstawionej w ofercie odejmuje się, określony według wskaźnika przeliczania, procent ceny oferty i tak uzyskaną cenę przyjmuje się do oceny (porównania) złożonej oferty.