Rozpoznanie zarzutu a powództwo opozycyjne

Odpowiedź:

Z pytania zdaje się wynikać, że wytoczył Pan powództwo oparte na art. 840 kodeksu postępowania cywilnego. Przepis ten stanowi, że dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli:

1. przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście,
2. po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie,
3. małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść.

Analizie należy zatem poddać powołany wyżej punkt 2. Istotną okolicznością jest, czy zarzut potrącenia podniesiony przez Pana we wcześniejszym postępowaniu sądowym był przedmiotem rozpoznania w sprawie. Wydaje się, że należy opowiedzieć się za odpowiedzią twierdzącą, mimo że dowody na poparcie tego zarzutu zostały de facto oddalone jako spóźnione. Liczy się jednak okoliczność, że miał Pan możliwość podniesienia tego zarzutu we właściwym postępowaniu i z takiej możliwości Pan skorzystał. Wówczas nie można skutecznie podnosić takiego zarzutu w drodze powództwa przeciwegzekucyjnego opartego na treści art. 840 kpc.