Przelew powierniczy

Odpowiedź:

Brak w prawie polskim uregulowań, które dotyczyłyby cesji powierniczej, powoduje duże rozbieżności poglądów co do jej istoty, poza zgodnie podkreślanym w literaturze stwierdzeniem, że chodzi tu o przelew z osłabionymi skutkami prawnymi w stosunku do przelewu wierzytelności w pełni rozporządzającego.

Konstrukcja przelewu powierniczego przeniesienia wierzytelności w celu jej ściągnięcia polega na tym, że wierzyciel na podstawie stosunku wewnętrznego (z reguły umowy zlecenia) z inną osobą, zamiast udzielenia jej pełnomocnictwa, przelewa wierzytelność (niekoniecznie już stwierdzoną tytułem wykonawczym) na zleceniobiorcę (cesjonariusza), który zobowiązuje się ściągnąć wierzytelność od dłużnika i wydać wierzycielowi uzyskane świadczenie. W następstwie takiej umowy zleceniobiorca staje się nabywcą wierzytelności, która z prawnego punktu widzenia wchodzi do jego majątku. W stosunku wewnętrznym zleceniobiorca (cesjonariusz), jako powiernik, powinien stosować się do wskazówek zleceniodawcy (cedenta). Działa wprawdzie w imieniu własnym, ale z gospodarczego punktu widzenia, na rachunek zleceniodawcy.

Na skutek cesji praw z klauzuli egzekucyjnej nowy wierzyciel ma prawo uzyskać klauzulę wykonalności celem dochodzenia w drodze egzekucji roszczeń wynikających z klauzuli, nie może natomiast żądać powtórnego zasądzenia tej samej należności od tego samego dłużnika. Tak się dzieje jeśli nie została nadana klauzula wykonalności. Wtedy nowy wierzyciel powinien się o nią postarać przedkładając umowę przelewu powierniczego zawartą w formie podpisu urzędowo poświadczonego. Jeśli natomiast już doszło do wydania klauzuli wykonalności komornik może wpisać jako wierzyciela nabywcę wierzytelności zaopatrzonej w klauzulę wykonalności. Zatem wydaje się, że opisane sytuacje przez Pana dotyczą innych stanów faktycznych.