Kiedy nie można uzyskać praw ochronnych na znak towarowy?

Ustęp drugi powołanego przepisu uszczegóławia rodzaje znaków towarowych poprzez ich przykładowe (niewyczerpujące) wyliczenie. Zgodnie z tym ustępem znakiem towarowym, może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Jeżeli więc dane oznaczenie nie spełnia określonych powyżej przesłanek, nie może być ono uznane za znak towarowy a tym samym nie można uzyskać na niego praw ochronnych.

Prawa ochronnego nie można także uzyskać na oznaczenie, które nie ma wystarczających cech wyróżniających. Przepisy dokładnie określają przypadki, w których oznaczenie nie ma wystarczających cech wyróżniających.

Dzieje się tak w przypadku, gdy oznaczenia te:

1. nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone,

2. składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności,

3. weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych.

Oceniając czy oznaczenie ma dostateczne znamiona odróżniające, należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z oznaczaniem nim towarów w obrocie.

Odmowa udzielenia prawa ochronnego dla oznaczenia, które składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności, nie może nastąpić w szczególności, jeżeli przed datą zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym znak ten nabrał, w następstwie jego używania, charakteru odróżniającego w przeciętnych warunkach obrotu.

Ponadto, nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia:

1. których używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich,

2. jest sprzeczne z prawem, porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami lub

3. może wprowadzać nabywców w błąd, w szczególności co do charakteru towaru, jego jakości, właściwości albo, co do jego pochodzenia.