Uchylanie się świadka od składania zeznań

Odpowiedź:

W postępowaniu cywilnym w postępowaniu zwyczajnym nie obowiązuje prekluzja dowodowa. Strony są uprawnione do składania wniosków dowodowych, których celem jest potwierdzenie powołanych faktów. Do sądu należy dopuszczenie dowodu, bądź odmowa dopuszczenia dowodu, jeżeli sąd uzna, że przeprowadzenie danego dowodu w sprawie jest zbędne. Skoro sąd dopuścił dowód, świadczy to o tym, że przeprowadzenie dowodu uznał za celowe.

W opisanej sytuacji nie ma mowy o nadmiernej podejrzliwości strony postępowania cywilnego. Z samej istoty kontradyktoryjności procesu cywilnego wynika możliwość stron do przeciwstawiania swoich twierdzeń twierdzeniom drugiej strony. Nie stanowi naruszenia prawa zasięganie informacji, czy świadek w dniu, w którym miał składać zeznania w sądzie był obecny w miejscu pracy. Wykazanie przez stronę faktu, że świadek w dniu posiedzenia sądu był zdolny stawić się w sądzie i zeznawać może mieć istotne znaczenie w sprawie. W takim przypadku sąd uzna nieobecność świadka w sądzie za nieusprawiedliwioną, ukarze świadka grzywną i wezwie go powtórnie do złożenia zeznań. Zawiadamiając sąd o fakcie nieusprawiedliwionej nieobecności w sądzie należy ten fakt udowodnić, np. powołać na świadka znajomą. Ewentualnie można wnosić, by sąd uzyskał informację z zakładu pracy. Samo oświadczenie strony nie jest wystarczającym dowodem.

Nieobecność w sądzie w charakterze świadka usprawiedliwić mogą jedynie okoliczności obiektywnie uniemożliwiające świadkowi stawienie się w sądzie i zeznawanie. Taką okolicznością usprawiedliwiającą może być choroba świadka udowodniona zaświadczeniem lekarskim. Jednak fakt że świadek w tym samym dniu stawił się w miejscu pracy i świadczył pracę, świadczy o tym, że świadek był zdolny stawić się w pracy i zeznawać, mimo wydania przez lekarza zaświadczenia o chorobie.