Przejęcie w egzekucji z nieruchomości

Odpowiedź:

Skoro w pytaniu został przytoczony przepis artykułu 984 kodeksu postępowania cywilnego, to wynika z tego, iż chodzi o postępowanie egzekucyjne prowadzone z nieruchomości. Artykuł ten stanowi, iż jeżeli również na drugiej licytacji nikt nie przystąpi do przetargu, przejęcie nieruchomości na własność może nastąpić w cenie nie niższej od dwóch trzecich części sumy oszacowania, przy czym prawo przejęcia przysługuje wierzycielowi egzekwującemu i hipotecznemu oraz współwłaścicielowi. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest nieruchomość rolna, stosuje się art. 982 z wynikającą z niniejszego przepisu zmianą co do ceny przejęcia. W wypadku gdy osoby określone w art. 982 nie skorzystają z prawa przejęcia nieruchomości rolnej, prawo to przysługuje także wierzycielowi egzekwującemu i hipotecznemu. Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel powinien złożyć sądowi w ciągu tygodnia po licytacji, składając jednocześnie rękojmię, chyba że ustawa go od niej zwalnia. Jeżeli kilku wierzycieli składa wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje temu, kto zaofiarował cenę wyższą, a przy równych cenach - temu, czyja należność jest większa.

Jak wynika z zacytowanego przepisu jego zakres podmiotowy został określony dość szeroko, bowiem wniosek o przejęcie mogą zgłosić wierzyciele egzekwujący i wierzyciele hipoteczni.

W doktrynie postępowania cywilnego przyjmuje się, iż własna wierzytelność wierzyciela, który zgłosił wniosek o przejęcie nieruchomości na własność, powinna być uwzględniona w ścisłym związku z art. 1025 kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli z sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości mają być zaspokojone także należności innych wierzycieli.

Zatem artykuł 1025 będzie miał tutaj zastosowanie zresztą łącznie z artykułem 1026, zgodnie z którym jeżeli suma objęta podziałem (w tym wypadku kwota, o której Pan wspomina w pytaniu) nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności i praw tej samej kategorii, należności zaliczone w artykule poprzedzającym do kategorii czwartej, piątej i ósmej (należności wynikające z wierzytelności zabezpieczonych hipoteką morską, zabezpieczone hipotecznie lub zastawem rejestrowym albo zabezpieczone przez wpisanie do innego rejestru,  zabezpieczone prawem zastawu lub które korzystały z ustawowego pierwszeństwa niewymienionego w kolejnościach wcześniejszych) będą zaspokojone w kolejności odpowiadającej przysługującemu im pierwszeństwu, inne zaś należności - stosunkowo do wysokości każdej z nich.

Wydzieloną wierzycielowi sumę zalicza się przede wszystkim na koszty postępowania, następnie na odsetki, a w końcu na sumę dłużną.