Zrzeczenie się alimentów

Odpowiedź:

Pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Za zezwoleniem pozwanego pozew może być cofnięty na każdym etapie postępowania. Pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.

Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa. W przypadku alimentów zrzeczenie się roszczenia w stosunku do małoletnich dzieci przez matkę jest w naszym przekonaniu nieskuteczne i niedopuszczalne z uwagi na sprzeczność z prawem i zasadami współżycia społecznego.

Jeśli wyrok się uprawomocnił nie ma możliwości anulowania wyroku. Można żądać wznowienia postępowania, jeśli wyrok został oparty na fałszywych zeznaniach. Jednakże wiąże się to z konsekwencjami karnymi. Oczywiście uprawniona z niego może po prostu nie dochodzić zasądzonych alimentów. Jeśli dana osoba była zobowiązana do płacenia alimentów w pierwszej kolejności, to nie jest ona pokrzywdzoną. Szkoda może polegać jedynie na płaceniu wyższych alimentów. Jeśli jednak alimenty płacili zobowiązani w dalszej kolejności mimo istnienia osób w pierwszej kolejności, to osoby zobowiązane w dalszej kolejności mogą żądać, ale od osób w bliższej kolejności naprawienia szkody - tego co świadczyli. Jeśli obowiązek spełniali dziadkowie, to mogą żądać zwrotu wypłaconych sum od syna (ojca dzieci) jako zobowiązanego w bliższej kolejności.