Naruszenie dyscypliny finansów publicznych

Odpowiedź:

Stwierdzenie przez sąd, że żądana kwota się nie należy nie jest tym samym, co nieskuteczność egzekucji. Jeżeli sąd nie uzna roszczenia zakładu budżetowego, znaczy to, że dług (należność) nie istnieje. Nie można wtedy mówić o umorzeniu należności, gdyż ta należność nie przysługuje.

Natomiast kwestia naruszenia dyscypliny finansów publicznych jest zależna od konkretnej sytuacji. Mogło się np. zdarzyć, że dopuszczono do przedawnienia należności i dlatego sąd oddalił pozew. Dopuszczenie do przedawnienia stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Przedawniona wierzytelność ze swej istoty nie podlega umorzeniu, umorzeniu podlega tylko należność nieprzedawniona.

Kierownik jednostki lub inny przełożony pracownika ponosi odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych także w przypadku dopuszczenia do naruszenia dyscypliny finansów publicznych przez zaniedbanie obowiązków w zakresie nadzoru.

Przez nadzór należy rozumieć kierowanie jednostką i pilnowanie, czy pracownicy właściwie wywiązują się ze swych obowiązków (w znaczeniu językowym nadzór oznacza strzeżenie, pilnowanie, opiekę, kontrolę). Zaniedbanie obowiązków w zakresie nadzoru oznacza zaś działania sprzeczne z regułami sprawowania nadzoru nad realizację obowiązku przestrzegania w jednostce zasad gospodarki finansowej i może przejawiać się zarówno w działaniu, jak i w zaniechaniu kierownika. Naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest także zaniechanie przez kierownika jednostki sektora finansów publicznych zawiadomienia rzecznika dyscypliny finansów publicznych o ujawnionym naruszeniu dyscypliny finansów publicznych. Jeżeli więc w konkretnym przypadku pracownicy zakładu budżetowego dopuścili się naruszenia dyscypliny finansów publicznych, nie wystarczy samo udzielenie im nagany, a poprzestanie kierownika tylko na takim działaniu oznacza naruszenia dyscypliny również przez niego.