Włos jako dana osobowa

Ustawodawca formułując definicję danych osobowych posłużył się klauzulą generalną. Tym samym nie określił zamkniętego katalogu informacji stanowiących dane osobowe. Dlatego też, przy rozstrzyganiu, czy określona informacja lub informacje stanowią dane osobowe, w większości przypadków, nieuniknione jest dokonanie zindywidualizowanej oceny, przy uwzględnieniu konkretnych okoliczności oraz rodzaju środków czy metod potrzebnych w określonej sytuacji do identyfikacji osoby. Nie jest możliwe wskazanie zamkniętego katalogu typów informacji, które umożliwiają, bądź też nie umożliwiają określenia tożsamości osoby fizycznej. Ocena tego, czy konkretna informacja nie umożliwia określenia tożsamości osoby, ponieważ wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań, następuje na podstawie obiektywnych kryteriów, z uwzględnieniem możliwości administratora danych. Należy pamiętać, iż co dziś wymaga nadmiernych kosztów, czasu lub działań, w ciągu krótkiego czasu może się stać łatwe do zrealizowania. Wydaje się, że w obecnej sytuacji kod DNA nie jest informacją o charakterze osobowym w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych. Trudniej jest natomiast ocenić charakter linii papilarnych jako danych osobowych, naszym zdaniem raczej nie można ich uznać za takie dane.