Odstąpienie od umowy konsumenckiej

Ustawa przewiduje odpowiedzialność sprzedawcy wobec kupującego za niezgodność towaru z umową, jeżeli owa niezgodność istniała w chwili wydania rzeczy. Dowodzenie zatem faktu, iż niezgodność towaru z umową istniała w chwili wydania rzeczy (niezwykle trudne w praktyce) ciąży na konsumencie. Ustawa wprowadza jednak domniemanie, iż w przypadku stwierdzenia owej niezgodności przed upływem 6 miesięcy od wydania towaru domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania (art. 4 ust. 1 ustawy). Domniemanie to, jak każde, jest wzruszalne, jednak ciężar dowodu, iż niezgodność towaru z umową nie istniała w chwili wydania rzeczy, spoczywać będzie na sprzedawcy.

Ustawa przewiduje kolejność uprawnień przysługujących kupującemu. Na pierwszym miejscu pojawia się żądanie naprawy lub wymiany towaru. W wypadku zaś, gdy naprawa albo wymiana towaru jest niemożliwa lub zbyt kosztowna, lub jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość temu żądaniu w odpowiednim czasie albo naraża kupującego na znaczne utrudnienia, kupujący może żądać obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy. Odstąpienie od umowy może jednak nastąpić tylko wtedy, gdy wada jest istotna. Jak zatem widać, żądanie odstąpienia od umowy jest ostatnim w kolejności uprawnieniem kupującego-konsumenta i obwarowane jest wieloma warunkami.

W Pańskim przypadku należałoby zaproponować wystosowanie pisma do sprzedawcy zawierającego wskazanie wszelkich nieprawidłowości w pracy urządzenia oraz Pańskie stanowisko. Może Pan z całą pewnością zażądać odstąpienia od umowy i oczekiwać na stanowisko sprzedawcy. Jeżeli bowiem sprzedawca nie ustosunkuje się do Pańskiego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Nawiasem mówiąc zawiadomienie sprzedawcy o wadzie towaru w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności jest tzw. aktem staranności kupującego, od którego zależy skorzystanie z uprawnień przewidzianych w ustawie. Warto o tym pamiętać.