Pomoc rzecznika konsumenta

Odpowiedź:

Z treści pytania wynika, iż chodzi o realizację uprawnień z rękojmi. Zakładamy przy tym, iż chodzi o sprzedaż konsumencką. Zgodnie zatem z ustawą z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (którą stosuje się do dokonywanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaży rzeczy ruchomej osobie fizycznej, która nabywa tę rzecz w celu niezwiązanym z działalnością zawodową lub gospodarczą).

Przede wszystkim należy podkreślić, iż sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową. W przypadku stwierdzenia niezgodności przed upływem sześciu miesięcy od wydania towaru domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania. Rozstrzygający jest w tym wypadku artykuł 8 powołanie ustawy, zgodnie z którym jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Przy ocenie nadmierności kosztów uwzględnia się wartość towaru zgodnego z umową oraz rodzaj i stopień stwierdzonej niezgodności, a także bierze się pod uwagę niedogodności, na jakie naraziłby kupującego inny sposób zaspokojenia.

Nieodpłatność naprawy i wymiany w powyższym rozumieniu oznacza, że sprzedawca ma również obowiązek zwrotu kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia.

Ustęp 3 tego artykułu stanowi, iż jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie określone powyżej, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione.

Biorąc pod uwagę uznaną także przez ustawodawcę nierówność stron należy podkreślić, iż nieścisłości powinno rozstrzygać się z korzyścią na rzecz konsumenta. Sprzedawca nie może „zasłaniać się” twierdzeniem, iż reklamujący nie wskazał dokładnie czego domaga się od sprzedawcy. Jasno bowiem wynika z zacytowanego przepisu, iż w pierwszej kolejności albo dokonuje się wymiany towaru na nowy, albo poddaje się go naprawie. Z racji zastrzeżenia, iż koszty naprawy mogą zaważyć na wyborze sposobu realizacji roszczeń z rękojmi, nie ma znaczenia, że konsument nie wskazał w sposób ewidentny, czego domaga się do sprzedawcy.