Opłata parkingowa a odpowiedzialność

W pierwszej z tych umów chodzi o zobowiązanie przechowawcy do zachowania rzeczy ruchomej w stanie nie pogorszonym, zaś w drugiej o zobowiązanie do oddanie najemcy rzeczy do używania na czas oznaczony lub nie oznaczony. Wydaje się, że może w tym przypadku chodzić o miejsce parkingowe, które pomimo tego, że nie jest rzeczą, tylko jej częścią (gruntu, nieruchomości), może być przedmiotem umowy najmu.

Trzeba przede wszystkim przeanalizować jak osoba wjeżdżająca na określony teren i uiszczająca za to opłatę może interpretować ten stosunek. Naszym zdaniem osoba taka może spodziewać się, że płacąc za wjazd na określony teren, jego właściciel będzie odpowiadał za to co stanie się z zaparkowanym tam samochodem. Dodatkowym argumentem przemawiającym za taką interpretacją jest istnienie środków, które zapewnić mają bezpieczeństwo zaparkowanego samochodu. Chodzi tutaj w szczególności o monitoring oraz system kontroli osób korzystających z „parkingu”.

W związku z tym, zastosowanie znajdą tutaj przepisy księgi III tytułu XXVIII k.c., a w szczególności art. 835 k.c. Mówi on, że przez umowę przechowania, przechowawca zobowiązuje się do zachowania rzeczy w stanie nie pogorszonym. W tym przypadku uznać należy, że osoba pobierająca opłaty za wjazd na posesję będzie odpowiadać za wszystkie szkody na pojeździe, chyba że były one skutkiem siły wyższej lub zostały wywołane przez samego właściciela pojazdu.