Roszczenie zwrotne poręczyciela po spłacie długu

Odpowiedź:

Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż kolega Pani/Pana ojca zaciągnął jakieś zobowiązanie. Żyrant to potoczna nazwa poręczyciela. Z opisu wynika, iż Pani/Pana ojciec i jakaś osoba trzecia Y byli takimi poręczycielami. Poręczenie to z punktu widzenia przepisów prawa cywilnego umowa.

Istotne jest to, iż niespełnienie świadczenia przez dłużnika niesie ryzyko dla poręczyciela lub poręczycieli. Tak więc zobowiązanie poręczyciela (czyli Pani/Pana ojca oraz tej osoby Y) stało się wymagalne (czyli wierzyciel mógł od nich żądać spłaty długu) z chwilą wymagalności długu głównego, tj. z chwilą opóźnienia się dłużnika głównego ze spełnieniem świadczenia.

Przyjmuje się, iż poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny. Odpowiedzialność poręczyciela natomiast jak dłużnika solidarnego polega na tym, że z chwilą, gdy dług główny staje się wymagalny, wierzyciel może według swego wyboru żądać całości lub części świadczenia od dłużnika głównego i poręczyciela łącznie lub od każdego z nich z osobna, przy czym aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela obaj dłużnicy pozostają zobowiązani. Innymi słowy wierzyciel - kimkolwiek by nie był - miał prawo w momencie, gdy odzyskał swojej należności od dłużnika zażądać jej od któregokolwiek z opisanych trzech Panów. W opisanym przypadku najwidoczniej wybrał Pani/Pana ojca. Jednak od momentu, w którym Pani/Pana ojciec spłacił ów dług ma on tzw. roszczenie zwrotne.  Bowiem zaspokojenie wierzyciela przez poręczyciela zwalnia dłużnika głównego z zobowiązania wobec wierzyciela. Od tej chwili poręczyciel wstępuje z mocy ustawy w prawa zaspokojonego wierzyciela do wysokości spełnionego świadczenia, innymi słowy to on (Pani/Pana ojciec) ma teraz prawo żądania spełnienia długu na swoją rzecz. Może więc żądać od dłużnika głównego wszystkiego, co sam świadczył wierzycielowi z tytułu długu głównego.

Co niezwykle istotne to to, iż zasada odpowiedzialności poręczyciela jako dłużnika solidarnego odnosi się także do przypadku, gdy poręczenie zostało udzielone przez kilka osób (jak w przypadku opisanym w przedstawionym stanie faktycznym). Zobowiązanie każdego z poręczycieli wobec wierzyciela jest niezależne od zobowiązań innych poręczycieli.