Zabezpieczenie rzeczowe i osobiste

Pytanie: Jakie są rodzaje zabezpieczeń długu rzeczowe, a jakie osobiste. Czy w przypadku jeśli dług zabezpieczony jest tylko rzeczowo, zbycie przedmiotu zwalnia od odpowiedzialności za dług?

Odpowiedź:

Zabezpieczenie osobiste polega na tym, że obok dłużnika głównego odpowiedzialność będzie ponosił dłużnik "dodatkowy". Do zabezpieczeń osobistych zaliczyć można: - Poręczenie według prawa cywilnego, - Gwarancję bankową, - Weksel własny in blanco, - Poręczenie wekslowe, - Przelew wierzytelności na zabezpieczenie, - Przystąpienie do długu, - Nieodwołalne pełnomocnictwo. Najczęściej stosowanym zabezpieczeniem osobistym jest poręczenie (według prawa cywilnego). Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. W razie poręczenia za dług osoby, która nie mogła się zobowiązać z powodu braku zdolności do czynności prawnych, poręczyciel powinien spełnić świadczenie jako dłużnik główny, jeżeli w chwili poręczenia o braku zdolności tej osoby wiedział lub z łatwością mógł się dowiedzieć. Do zabezpieczeń rzeczowych zaliczyć można: - Przewłaszczenie na zabezpieczenie - Zastrzeżenie własności rzeczy sprzedanej, - Zastaw, - Zastaw rejestrowy, - Hipotekę, - Kaucję (odmiana zastawu stosowana w bankowych stosunkach kredytowych), - Blokadę środków pieniężnych (zablokowanie kwoty służy zabezpieczeniu kredytu bankowego lub innej wierzytelności przeciwko posiadaczowi rachunku bankowego). Podstawowe zabezpieczenia rzeczowe takie jak zastaw, hipoteka i zastaw rejestrowy zostaną tutaj pokrótce omówione. Zastaw jest prawem wierzyciela, które gwarantuje mu, że jego roszczenie zostanie zaspokojone. Jeśli dłużnik nie odda mu długu, to wierzyciel będzie mógł zaspokoić się z rzeczy, na której ustanowili zastaw. Zastaw można ustanowić tylko na ruchomościach mających wartość majątkową. Zastaw obciąża wraz z ruchomością jej części składowe, oraz w razie braku innego postanowienia umowy - przynależności. Zastaw może być ustanowiony zarówno dla zabezpieczenia wierzytelności pieniężnej lub niepieniężnej. Prawo zastawnika z(czyli wierzyciela, na którego rzecz ustanowiono zastaw) polega na tym, że może się on zaspokoić z ruchomości obciążonej przed wierzycielami osobistymi właściciela rzeczy. Jednak pierwszeństwo przed zastawnikiem będą miały osoby, których wierzytelności przepisy o postępowaniu egzekucyjnym traktują w sposób uprzywilejowany (np. roszczenia alimentacyjne czy też należności za pracę oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie kalectwa czy śmierci).