Rozszerzenie aktu oskarżenia

Odpowiedź:

Powołany w pytaniu artykuł 12 kodeksu karnego stanowi, iż dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego. Przepis ten będzie miał zatem zastosowanie, kiedy zostaną spełnione 3 przesłanki:

1. krótkie odstępy czasu między dwoma lub więcej zachowaniami sprawcy,

2. wykonanie z góry powziętego zamiaru,

3. tożsamość pokrzywdzonego, jeżeli podmiotem zamachu jest dobro osobiste.

„Krótkie odstępy czasu” to co najwyżej, kilkutygodniowe przerwy w działalności sprawcy. Pojęcie „wykonanie z góry powziętego zamiaru” odnosi się do przypadków, gdy sprawca planuje lub chociażby obejmuje swoim zamiarem w ogólnych zarysach dwa lub więcej zachowania. Wykluczone jest stosowanie instytucji przestępstwa ciągłego do przestępstw nieumyślnych.

Natomiast wspomniany artykułu 212 kodeksu karnego stanowi: ”Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie, karze ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku. Jeżeli sprawca dopuszcza się takiego czynu za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.  Ściganie powyższego przestępstwa odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Artykuł 12 nie stanowi jednak o „rozszerzeniu” aktu oskarżenia. Powoduje on, iż kilka zachowań sprawcy jest traktowane jako jeden czyn. Nie ma potrzeby zatem dokonywania zmian aktu oskarżenia. Faktem jednak jest, iż rzetelna ocena zastosowania tego przepisu właściwie możliwa jest tylko po zapoznaniu się ze szczegółami konkretnej sprawy. Przepisy zawsze mają tylko charakter abstrakcyjny.
Rozumiemy, iż w opisany przypadku chodzi zapewne o przytoczenie jeszcze co najmniej jednego znaczenia, które jest identyczne jak to lub te będące przedmiotem aktualnego aktu oskarżenia.