Umorzenie absorbcyjne postępowania karnego

O umorzeniu postępowania na podstawie art. 11 § 1 sąd orzeka postanowieniem także po rozpoczęciu przewodu sądowego.  Nie ma takiego pojęcia w prawie karnym proceduralnym jak wyrok absorbcyjny. Jest tylko pojęcie umorzenia absorbcyjnego, które następuje w drodze postanowienia. Wydanie wyroku następuje wyjątkowo np. gdy Sąd dojdzie do przekonania, że sprawca jest niewinny i w takim przypadku nie umarza postępowania, lecz wydaje wyrok uniewinniający. W taki jednak przypadku nie dochodzi do umorzenia absorbcyjnego, lecz uniewinnienia. Posługiwanie się pojęciem wyroku absorbcyjnego jest skrótem myślowym.

Jeżeli sprawca popełnił dwa przestępstwa a nie ma jeszcze wyroku co do któregoś z popełnionych przestępstw, wtedy można wystąpić z wnioskiem o zawieszenie. Przepis bowiem stanowi, że jeżeli kara za inne przestępstwo nie została prawomocnie orzeczona, postępowanie można zawiesić. Jeśli orzeczenie wobec oskarżonego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary prawomocnie orzeczonej za inne przestępstwo, a interes pokrzywdzonego temu się nie sprzeciwia Sąd i Prokurator mogą umorzyć postępowanie o występek.

Zarówno wniosek o umorzenie jak i o zawieszenie może złożyć skazany lub oskarżony. Nie ma w tym zakresie przymusu adwokackiego do sporządzenia takiego wniosku.

Czym innym od obowiązku sporządzenia określonego pisma wniosku przez adwokata jest obowiązek posiadania obrońcy. Obrońcę w postaci adwokata musi mieć zawsze skazany w postępowaniu zarówno o zawieszenie jak i o umorzenie jeżeli jest pozbawiony wolności. Zazwyczaj jeśli doszło do wymierzenia kary za jedno z przestępstw w postaci pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, wtedy oskarżony musi mieć obrońcę w postępowaniu dotyczącym umorzenia absorbcyjnego. Natomiast kodeks postępowania karnego stanowi, że oskarżony musi mieć obrońcę (wniosku nie musi ani formułować ani składać obrońca może to uczynić sam skazany lub oskarżony) i to zarówno w sprawie o umorzenie jak i zawieszenie jeżeli:

• jest nieletni,  

• jest głuchy, niemy lub niewidomy,  

• zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności,

• sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności utrudniające obronę,

• sprawa toczyć się ma i ma być rozstrzygnięta w postępowaniu przed sądem okręgowym jako sądem pierwszej instancji z racji zarzucenia oskarżonemu zbrodni lub gdy jest pozbawiony wolności.