Przesłuchanie małoletniego

Pytanie: Mój 14 letni syn (mający status pokrzywdzonego) z końcem stycznia br. przesłuchiwany był na policji. Mająca towarzyszyć tej czynności psycholog spóźniła się pół godziny i przez ten czas składał zeznania bez niej. Na domiar złego, pokój, w którym przesłuchiwano dziecko, stale odwiedzali (co najmniej 10 osób) inni policjanci (prócz pracujących tam) korzystający z ustawionego tam ksero. Mnie nie zezwolono na obecność w pokoju i musiałam zostać za zamkniętymi drzwiami, na korytarzu. Dziecko wyszło zupełnie roztrzęsione i pełne wątpliwości co do tego czy ludzie, z którymi miał do czynienia chcą, jemu i nam, pomóc. Zresztą głośno to wyartykułował. Podobne wrażenie odniósł w czasie badań psychologicznych przeprowadzonych 9 dni później, w miejscu pracy biegłej. Tym razem zezwolono mi być przy nich obecną. Sala była duża i odpychająca, sprawiała wrażenie sali badań (być może kierowców?). Głos p. psycholog - chrapliwy jakby przepalony - raczej denerwował. Badanie polegało na pisemnych odpowiedziach na pytania, we wręczonym przez prowadzącą teście. W czasie ich udzielania syn był indagowany na temat przemocy jakiej doświadczał, on i cała rodzina, ze strony ojca. Psycholog, w trakcie badania, załatwiała jakieś swoje sprawy głośno rozmawiając pod drzwiami. Na zakończenie zapytała syna o scenę, kiedy się ojciec przed nim obnażył, co robił w trakcie, gdy był rozebrany i jakich wulgarnych słów użył. W wyniku tego, po trzech miesiącach powstała, bardzo niepochlebna dla syna opinia w zasadzie nie spełniająca żadnych norm. Nie ma w niej mowy o użytych narzędzi badawczych, o wynikach jakie zostały uzyskane o czasie badań itp. Są to jakby wrażenia biegłej wyniesione zarówno z przesłuchania jak i z badania. Stwierdzenia typu "małoletni rozwinięty jest na poziomie przeciętnym, procesy poznawcze przebiegają prawidłowo, spostrzegania, pamięć i uwaga funkcjonują przeciętnie, procesy myślenia na nieco wyższym poziomie" są domniemaniem biegłej, bo nie przeprowadziła badań w tym zakresie i stoją w sprzeczności z badaniami psychologicznymi załączonymi do akt. Są to trzy niezależne opinie - jedna sporządzona pod dysleksję (2004 r.), druga z powodu podejrzenia ADHD (2004 r), trzecia w 2006 r.( od psychologa, który jak się dowiedziałam, jest na liście biegłych, ale w sądzie, w innym mieście), po przeżytej traumie. Czy mogę, w związku z zaistniałymi błędami w postępowaniu, ubiegać się o zmianę jednostki policji i prokuratora prowadzącego dochodzenie? Czy mogę zwrócić się do prokuratury o sporządzenie opinii biegłego w zakresie szkód, jakie może dziecku wyrządzić postępowanie ojca względem niego a polegające na biciu go, obrażaniu, wyszydzaniu a także jakie skutki może mieć dla 10 latka obnażenie się przed nim ojca i wygłaszanie przytaczanych już przeze mnie w pytaniach do Państwa, niecenzuralnych tekstów na temat seksu? Jak złożyć wniosek o odrzucenie opinii biegłej z powodów merytorycznych? Nadmieniam, że w moim przypadku opinia psychologiczno-sądowa powstała na podstawie obecności p. psycholog przy 5 z kolei przesłuchiwaniu mnie. Jest sporządzona w podobnym stylu i zawiera stwierdzenia niezgodne z prawdą. Są to jak i w przypadku syna wrażenia nie poparte żadnymi badaniami.