Warunkowe umorzenie postępowania

Odpowiedź:

Przepis art. 284Par. 2 kodeksu karnego dotyczy przestępstwa określanego jako sprzeniewierzenie. Sprawcą tego przestępstwa jest osoba, która przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. Czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, jest więc występkiem.

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności. Wyjątek od tej zasady zachodzi w wypadku gdy osoba pokrzywdzona pojednała się ze sprawcą, sprawca naprawił szkodę lub pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody. W takiej sytuacji warunkowe umorzenie może być zastosowane do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. W przedstawionym przypadku więc warunkowe umorzenie może nastąpić tylko po spełnieniu jednej z wyżej przytoczonych przesłanek. Dopuszczalność warunkowego umorzenia postępowania uzależniona została także od tego, czy okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Ustalając tę przesłankę sąd musi być przekonany, że nie budzi wątpliwości sam fakt popełnienia przestępstwa, jak i to, że dopuściła się go osoba, wobec której następuje warunkowe umorzenie postępowania karnego.