Zasada in dubio pro rero

Pytanie: Słyszałem że jest taka zada stosowana w sprawach karnych że " to czego nie można wyjaśnić i dowieść rozumiane jest na korzyść oskarżonego ". Proszę o odpowiedź czy jest to jakiś przepis czy tylko zasada? Jak mam rozumieć ten zapis? Czy słowa oskarżonego, których nie można podważyć dowodami należy przyjąć na korzyść oskarżonego? Czy aby nie dać wiary zeznaniom oskarżonego trzeba mieć dowody, że było inaczej?

Odpowiedź:

Art. 5 paragraf 2 kodeksu postępowania karnego stanowi, iż „niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego”. Paragraf ten jest zamieszczony w artykule 5, wraz z zasadą domniemania niewinności, która brzmi: „oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu”. W procesie karnym obowiązuje zasada, że to najpierw oskarżonemu należy udowodnić winę, a nie oskarżony jako pierwszy musi udowodnić swoją niewinność. Tak więc, należy wysłuchać oskarżenia, jego dowodów i twierdzeń, i następnie, w zależności od okoliczności albo przystąpić do składania wyjaśnień i obrony sensu stricto, lub też skorzystać z prawa odmowy odpowiedzi na pytania, nie mówiąc już o podejmowaniu obrony we właściwym tego słowa znaczeniu. Może bowiem zdarzyć się sytuacja, że oskarżony poprzez prowadzenie nieumiejętnej obrony, sam nieświadomie dostarczy dowodów swojej winy sądowi.