Zasady łączenia orzeczeń karnych

Odpowiedź:

W odniesieniu na pierwsze z zadanych pytań jeśli wyrok okaże się pozytywny dla Pani męża (wyrok uniewinniający), to w zasadzie nie będzie on miał znaczenia dla podobnej sprawy w stosunku do innej firmy. Dzieje się tak dlatego, że Sąd może uznać, iż pierwszy z czynów nie realizuje znamion przestępstwa w postaci wyłudzenia. Natomiast drugi z czynów w stosunku do innego przedsiębiorcy może te znamiona realizować. Również podobnie wygląda odwrotna sytuacja. Skazanie w pierwszej sprawie nie przesadza o winie i popełnieniu przestępstwa w drugiej.

Skazania za oba przestępstwa spowoduje, że Sąd może przyjąć ciąg przestępstw, który zachodzi jeśli sprawca popełnia w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok (czyn drugi został popełniony zanim zapadła wyrok), chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Jeśli nie będzie możliwe przyjęcie ciągu przestępstw, to może zachodzić realny zbieg przestępstw, który polega na tym, że jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny (nie muszą być krótkie odstępy czasu), co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Karę łączną orzeka się w wymiarze od najwyższej za dwa przestępstwa do ich sumy. Zatem kara łączna nigdy nie jest niekorzystna dla sprawcy. Przykład: Wyrok 1 - 2 lata, Wyrok 2 - 3 lata. Kara łączna wynosi od lat 3 do sumy czyli 5.

Istnieje również możliwość przyjęcia tzw. czynu ciągłego, który zachodzi, gdy dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru (jeżeli wyłudzanie było podejmowane w stosunku do innych podmiotów w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru - działanie zaplanowane), uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego.