Dowód w postępowaniu karnym

W przypadku, gdy na podstawie zebranych danych istnieje dostateczne podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba zazwyczaj (ale nie zawsze) sporządza się postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go, chyba że ogłoszenie postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego nie jest możliwe z powodu jego ukrywania się lub nieobecności w kraju.

Tymczasowe aresztowanie jest najostrzejszym środkiem zapobiegawczym i dlatego stosuje się go tylko w sytuacjach prawem przewidzianych. Aby go zastosować, oprócz ogólnej przesłanki dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa, musi zostać spełniona jedna ze szczególnych przesłanek, którymi przede wszystkim są:

• uzasadniona obawa ucieczki lub ukrywania się oskarżonego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości albo nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu,

• uzasadniona obawa, że oskarżony będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne.