Faworyzowanie wierzycieli

PYTANIE: Osoba została oskarżona o przestępstwo z art 302 § 1 kk. Zawarła ugodę z dłużnikiem i zaspokoiła go w sytuacji, kiedy "spółce groziła upadłość i niewypłacalność, działając tym na szkodę pozostałych wierzycieli" (cytat z aktu oskarżenia). Czy w przypadku, kiedy majątek dłużnika wystarcza na pokrycie wszystkich zobowiązań (stan aktywów jest wyższy nad stan pasywów (dokumenty finansowe spółki), co także biegły wykazał, cyt. "nie została spełniona przesłanka art. 10 pkt 2 prawa upadłościowego i naprawczego, to jest według posiadanych bilansów aktywa spółki przekraczają jej zobowiązania" istnieje przesłanka do ukarania tej osoby z art. 302 § 1 kk? Spotkałem się także w innym miejscu z wykładnią tego art. 302 § 1 kk, która mówi, że przestępstwo z § 1 ma miejsce, gdy sprawca znajduje się w ściśle określonej sytuacji majątkowej, tj. nie może zaspokoić wszystkich wierzycieli. Sytuacja taka zachodzi, gdy majątek sprawcy jest zbyt małej wartości, by mógł pokryć wszystkie zobowiązania sprawcy. Czy zatem w świetle opinii biegłego, stanu majątku przekraczającego zobowiązania i zacytowanej wykładni to oskarżenie jest zasadne, czy nie?

FRAGMENT ODPOWIEDZI: Rzeczywiście, w doktrynie prawniczej podkreśla się, że jeśli spłacanie lub zabezpieczanie niektórych wierzycieli następuje w takiej sytuacji, gdy majątek sprawcy wystarcza na spłacenie lub zabezpieczenie (...)