Wysyłanie sms-ów a prawo do prywatności

PYTANIE: Osoby A i B są w małżeństwie. Osoba A dostaje od kilku miesięcy sms-y na swój prywatny, zastrzeżony u operatora numer komórki sms-y od nieznanej osoby C, w których to osoba C prosi osobę A o pozdrawianie osoby B (wymieniając ją z imienia) i jednoznacznie sugeruje, że zna osobę B i że coś ich łączyło. Osoba B nie dostaje żadnych sms-ów od tej nieznanej osoby C. Dla odpowiedzi na pytania należy założyć, że wysyłane sms-y nie są pomyłką, tylko celowym działaniem mającym na celu dręczenie jednego z małżonków i próbę niszczenia relacji w małżeństwie i rodzinie. Na numer, z którego przychodzą sms-y nie można nigdy zadzwonić (jest prawdopodobnie włączany tylko dla celu wysłania tych sms-ów), a numer ten nie jest zarejestrowany u operatora (jest to więc prawdopodobnie numer typu prepaid). Czy wysyłanie takich dręczących sms-ów jest karalne (mimo, że nie zawierają żadnych gróźb)? Czy jest to jakiś rodzaj przestępstwa, tj. czy można w tej sprawie złożyć doniesienie do prokuratury? Czy nieuprawnione wejście w posiadanie numeru telefonu komórkowego jest jakimś wykroczeniem przestępstwem?

FRAGMENT ODPOWIEDZI: Zachowanie opisane w pytaniu może stanowić przestępstwo opisane w art. 216 kodeksu karnego, który stanowi, że kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie (...)