Uprawnienia Policji do zatrzymywania osób

Odpowiedź:

Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną jedynie wtedy, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a ponadto zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby, albo zatarcia śladów przestępstwa, bądź też nie można ustalić jej tożsamości. Na zatrzymującym ciąży też obowiązek natychmiastowego poinformowania zatrzymanego o przyczynach zatrzymania, o przysługujących zatrzymanemu prawach, a także obowiązek wysłuchania zatrzymanego. Zatrzymanemu przysługuje uprawnienie do złożenia zażalenia na zasadność zatrzymania, legalność zatrzymania lub prawidłowość wykonania zatrzymania. Zażalenie powinno zostać złożone do sądu rejonowego miejsca zatrzymania lub prowadzenia postępowania. Oczywiście w razie stwierdzenia bezzasadności lub nielegalności zatrzymania sąd zarządza natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego. Ponadto osobie, która dokonała takiego zatrzymania grozi odpowiedzialność dyscyplinarna. Ponadto sam niesłusznie zatrzymany może złożyć skargę do przełożonego funkcjonariusza, który dokonał zatrzymania. Co więcej, niesłusznie zatrzymany może dochodzić na drodze powództwa cywilnego odszkodowania za poniesione szkody, a także zadośćuczynienia za doznane krzywdy moralne. Policja ma obowiązek zwolnić zatrzymanego natychmiast, gdy ustaną przyczyny uzasadniające zatrzymanie, a także jeżeli w ciągu 48 godzin nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Ponowne zatrzymanie osoby podejrzanej na podstawie tych samych faktów i dowodów jest niedopuszczalne. Jeżeli chodzi o kontakt z rodziną, to rodzina zatrzymanego ma zostać niezwłocznie po zatrzymaniu o tym fakcie poinformowana, natomiast obowiązek umożliwienia kontaktu dotyczy jedynie adwokata. Jeśli więc zatrzymany zażąda skontaktowania się z adwokatem, należy mu to umożliwić. Pokoje dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia oraz ich wyposażenie powinny spełniać następujące warunki:  1) zapewniać powierzchnię pokoju przypadającą na jedną osobę w rozmiarze nie mniejszym niż 3 m2;  2) mieć ściany wewnętrzne i zewnętrzne wykonane z cegły pełnej na zaprawie cementowej, o grubości co najmniej 1,5 cegły, lub z innych materiałów o nie mniejszej wytrzymałości;  3) mieć podłogę trwałą i zmywalną;  4) mieć okna uchylne w grubości ściany muru o powierzchni w stosunku do powierzchni podłogi nie mniejszej niż 1:8, z zainstalowaną na zewnątrz kratą z prętów lub płaskowników, a od wewnątrz siatką stalową;  5) być wyposażone w punkty świetlne zapewniające oświetlenie odpowiednie do czytania i pisania, zabezpieczone siatką stalową lub nietłukącym się szkłem;  6) mieć ogrzewanie zapewniające temperaturę według norm określonych dla pomieszczeń mieszkalnych;  7) mieć wentylację grawitacyjną lub mechaniczną, zapewniającą półtorakrotną wymianę powietrza w ciągu godziny, z otworem wentylacyjnym zabezpieczonym siatką stalową;  8) być wyposażone w prycze jednoosobowe oraz stoły i taborety drewniane bez ostrych krawędzi, przymocowane do podłogi lub ściany;  9) mieć zainstalowane przyciski do wzywania obsługi pomieszczenia pod bezpiecznym napięciem elektrycznym;  10) mieć drzwi o solidnej konstrukcji z dwiema zasuwami i atestowanym zamkiem oraz łańcuchem zabezpieczającym, otwierane na zewnątrz, z wizjerem stożkowym na wysokości 1,5 m, zabezpieczonym od strony pokoju szkłem hartowanym i z drugiej strony ruchomą zasłoną.