W jaki sposób powstaje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego?

Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu jest jedną z możliwych prawnych konstrukcji, które pozwalają zajmować lokal należący do spółdzielni mieszkaniowej. Spośród wszystkich innych form spółdzielczych praw do lokalu, spółdzielcze lokatorskie prawo jest prawem najsłabszym, najbardziej ograniczonym, ale też najtańszym. Dysponujący tym prawem może korzystać z lokalu tylko zgodnie z jego przeznaczeniem, nie może go swobodnie zbyć, w razie jego śmierci nie przechodzi ono na spadkobierców.

Nie oznacza to jednak, iż należy je traktować jako zmodyfikowana forma najmu. Spółdzielnia mieszkaniowa nie może bowiem w drodze wypowiedzenia rozwiązać tego stosunku prawnego, ustanie członkostwa możliwe jest tylko w określonych przepisami sytuacjach, ponadto do ochrony spółdzielczego prawa lokatorskiego stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności. Znajdują tu zatem zastosowanie wszelkie przepisy związane z ochrona miru domowego, szereg roszczeń przysługujących względem osób trzecich (wynikających m.in. ze stosunków sąsiedzkich), a także ochrona dobra osobistego w postaci nienaruszalności mieszkania. Ochrona tego prawa przysługuje nie tylko podmiotowi spółdzielczego prawa do lokalu, czyli stronie umowy o lokatorskie prawo do mieszkania, ale także każdemu domownikowi.

Jakie są niezbędne przesłanki do powstania spółdzielczego prawa do lokalu?