Granice własnościowego prawa do lokalu

W rozumieniu tego aktu przez pojęcie „lokal” należy rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki; nie jest w rozumieniu ustawy lokalem pomieszczenie przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych.

Natomiast powierzchnia użytkowa lokalu to powierzchnia wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału.

Jest to punkt wyjściowy dla odpowiedzi. Balkon jest wyłączony z powierzchni użytkowej Pani lokalu (do którego przysługuje Pani prawo spółdzielcze własnościowe) i jego właścicielem pozostaje spółdzielnia. Pani prawo do mieszkania bowiem - pomimo, że bardzo podobne do samej własności i prawie tak samo silnie chronione - pozostaje tzw. ograniczonym prawem rzeczowym, czyli prawem na rzeczy cudzej (tu rzeczy spółdzielni). Stąd co do zasady należy uznać, iż spółdzielnia ma pełne, nieograniczone prawo do działania, tu remontowania, balkonu.

Inną kwestią jest to, iż remontowanie przez spółdzielnię elewacji oraz balkonów nie może wpływać na swobodne i niezkłócone korzystanie z Pani prawa do mieszkania. Nie tylko względy grzecznościowe, ale także zasady wynikające z przepisów narzucają konieczność dokonywania jakiś uzgodnień pomiędzy dwoma podmiotami sąsiadującymi ze sobą.