Mieszkanie spółdzielcze w spadku

W związku z powyższym takie prawo (potocznie określane jako mieszkanie spółdzielcze)  przydzielone na rzecz małżonków lub jednego z nich w czasie trwania małżeństwa dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, zasadniczo należy wspólnie do małżonków bez względu na istniejące między nimi stosunki własnościowe (np. umowę małżeńską). Wyjątkiem są nieliczne sytuacje, kiedy prawo to:

1. zostało przyznane jednemu z małżonków przed zawarciem małżeństwa,

2. zostało nabyte przez jedno z małżonków w drodze spadkobrania lub darowizny,

3. zostało nabyte w trakcie małżeństwa przez jedno z małżonków z majątku odrębnego od osoby trzeciej.

We wszystkich wspomnianych przypadkach spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego stanowiłoby majątek odrębny małżonka.

Na płaszczyźnie prawa spadkowe wyżej przedstawione rozróżnienie ma o tyle znaczenie, iż w sytuacji, gdy mieszkanie spółdzielcze było "własnością" obydwojga małżonków, to do spadku obrazowo mówiąc wejdzie tylko połowa tego mieszkania. Natomiast w sytuacji, kiedy było ono "własnością" tylko zmarłego małżonka, to do spadku wejdzie "całe" spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. 

Należy także dodać, że jeżeli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przeszło na kilku spadkobierców, powinni oni, w terminie jednego roku od dnia otwarcia spadku, wyznaczyć spośród siebie pełnomocnika w celu dokonywania czynności prawnych związanych z wykonywaniem tego prawa, włącznie z zawarciem w ich imieniu umowy o przeniesienie własności lokalu. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, na wniosek spadkobierców lub spółdzielni, sąd w postępowaniu nieprocesowym wyznaczy przedstawiciela.

Jeżeli spadkodawca nie sporządził testamentu, to następuje tzw. dziedziczenie ustawowe, czyli spadkobiercami zostają wskazane przez ustawę (Kodeks cywilny) osoby.