Taras - część wspólna czy przynależność mieszkania

PYTANIE: Właściciele mieszkania na ostatnim piętrze budynku zaadaptowali na cele mieszkalne taras sąsiadujący z ich mieszkaniem. Taras ten stanowi dach mieszkania położonego piętro niżej, a jego powierzchnia jest większa niż powierzchnia całego mieszkania inwestorów. Właściciele mieszkania (inwestorzy) dokonali zabudowy tarasu w oparciu o pozwolenie na budowę wydane przez Wydział Architektury. Wspólnota Mieszkaniowa zaskarżyła powyższą decyzję. W wyniku prowadzonego postępowania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję, na podstawie której dokonano zabudowy tarasu, uzasadniając, iż inwestorzy nie wykazali się prawem do dysponowania tarasem. Mieszkanie stanowiące własność inwestorów zostało wykupione od Gminy. W akcie notarialnym podana została powierzchnia mieszkania tj. 35 m. (w akcie nie ma żadnych informacji o tarasie). Obecnie inwestorzy wnieśli pozew do sądu przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej i Gminie, twierdząc, że taras stanowi ich własność. W uzasadnieniu pozwu powołują się m.in. na art. 47 kc oraz na art. 3 ustawy o własności lokali twierdząc, że taras stanowi część składową lokalu mieszkalnego i został przez nich nabyty razem z mieszkaniem. Wspólnota Mieszkaniowa podnosi, że taras stanowi część wspólną nieruchomości i jest co najwyżej częścią składową budynku, a nie mieszkania. Czy taras, o powierzchni większej niż powierzchnia mieszkania, który nie został w ogóle ujęty w akcie notarialnym (inwestorzy wykupili od Gminy jedynie mieszkanie o pow. 35m) może zostać uznany za część składową lokalu mieszkalnego i tym samym za własność inwestorów? Inwestorzy podnoszą, że w aktach notarialnych nie wpisuje się balkonów - czy w opisanej sytuacji taki argument może być uwzględniony? Czy Wspólnota może powołać się np. na art. 2 par. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, zgodnie z którym do powierzchni użytkowej lokalu nie wlicza się powierzchni balkonów, tarasów?

FRAGMENT ODPOWIEDZI: Ustawa o ochronie praw lokatorów zawiera definicję powierzchni użytkowej lokalu. Jest ona jednak stworzona na potrzeby powyższej ustawy. Powoływanie się więc na art. 2 par. 1 pkt 7 tej ustawy nie (...)