Połowa wydatków - wielkość alimentów

Pytanie: Obowiązek alimentacyjny w stosunku do małoletniego dziecka spoczywa na obojgu rodziców. Czy to znaczy, że zasądzone alimenty powinny być połową wydatków na faktyczne potrzeby dziecka?

Odpowiedź:

Niekoniecznie. Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, iż rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Obowiązek alimentacyjny każdego z rodziców wobec dziecka kształtowany jest według ich możliwości zarobkowych i majątkowych. Oboje rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych wobec dzieci, a zakres tego obowiązku wyznacza z jednej strony poziom usprawiedliwionych potrzeb osób alimentowanych, z drugiej zaś - zarobkowe i majątkowe możliwości każdego z zobowiązanych. Możliwości te określa się nie według faktycznie osiąganych dochodów, ale według tego, jakie dochody może osiągnąć zobowiązany do alimentowania przy założeniu, że dokłada wszelkich starań i swoje możliwości zarobkowe w pełni wykorzystuje. Obowiązek alimentacyjny rodziców względem dziecka może wyrażać się w świadczeniach o charakterze materialnym oraz osobistymi staraniami o jego utrzymanie i wychowanie. Zaspokajanie materialnych potrzeb dziecka nie zwalnia żadnego z rodziców od udziału w staraniach o jego rozwój i wychowanie. Doniosłość osobistych starań o utrzymanie lub wychowanie dziecka sprawia, że wypełnienie obowiązku alimentacyjnego przez jedno z rodziców wobec dziecka może się ograniczyć tylko do tych starań. W wielu sytuacjach życiowych jest to zresztą jedyna możliwa forma zadośćuczynienia obowiązkowi. Tak więc z tego wynika, iż płącone aliemnty nie muszą wcale być kwotą stanowiącą dokładnie połowę wydatków na dziecko.