Przestępstwo niealimentacji

Odpowiedź:

Przestępstwo niealimentacji reguluje art. 209 § 1 kodeksu karnego, zgodnie z którym kto uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Jednym ze znamion tego czynu jest „uchylanie się”, które zachodzi wtedy, gdy zobowiązany, mając obiektywną możliwość wykonywania tego obowiązku, nie dopełnia go ze złej woli. „Uporczywe” uchylanie się oznacza długotrwałe postępowanie nacechowane nieustępliwością. W pojęciu uchylania się jest zawarty negatywny stosunek psychiczny osoby zobowiązanej do nałożonego na nią obowiązku, sprawiający, że nie dopełnił on tego obowiązku, mimo że ma możliwości jego wykonania. Niezapłacenie zatem alimentów za jeden miesiąc czy dwa z reguły nie będzie stanowiło przestępstwa. Dopiero długotrwałe, uporczywe uchylanie sie od obowiązku alimentacyjnego, narażające syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb, może prowadzić do pociągnięcia Pani do odpowiedzialności karnej.

Nieuiszczenie świadczenia alimentacyjnego za jakiś okres nie wyłącza jednak możliwości ich dochodzenia w drodze cywilnej. W takiej sytuacji syn, a do osiągnięcia pełnoletniości  - jego przedstawiciel ustawowy, będą mogli wnieść przeciwko Pani powództwo o zapłatę.