Informowanie wierzyciela o intercyzie

Skuteczność małżeńskiej umowy majątkowej względem innej osoby, uzależniona jest od wiedzy tej osoby o fakcie zawarcia umowy oraz jej rodzaju, tj. czy jest to umowa rozszerzająca wspólność ustawową, ograniczająca tę wspólność, ustanawiająca rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków. Nie jest wymagane, żeby inna osoba znała treść umowy i szczegółowy zakres rozszerzenia lub ograniczenia wspólności (por. Marek Sychowicz, Helena Ciepła, Stanisława Kalus, Bronisław Czech, Tadeusz Domińczyk, Kazimierz Piasecki (red.), Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wydanie III).

Zgodnie z tezą orzeczenia Sądu Najwyższego „otrzymanie przez wierzyciela wiadomości o zawarciu umowy majątkowej i jej rodzaju umożliwia małżonkom skuteczne powoływanie się względem wierzyciela na wyłączenie tą umową wspólności ustawowej wtedy, gdy otrzymał on taką wiadomość przed powstaniem wierzytelności” (III CZP 13/80).

Przepisy prawa nie formułują konkretnie w jaki sposób należy poinformować wierzyciela o zawarciu umowy majątkowej małżeńskiej. Przykładowo można ujawnić w księdze wieczystej nieruchomości należącej do małżonków, a także w aktach rejestrowych spółki osobowej, której współmałżonek jest wspólnikiem. Zawierając jednak jakąkolwiek umowę, dla bezpieczeństwa należałoby poinformować kontrahenta o istnieniu umowy i o jej treści (np. przez wskazanie, że jest to umowa ustanawiająca rozdzielność). Trzeba bowiem pamiętać, że ciężar dowodu, że inna osoba wiedziała o zawarciu małżeńskiej umowy majątkowej oraz jej rodzaju, spoczywa na małżonkach lub jednym z nich, którzy powołują się na zawarcie umowy (art. 6 kc).