Wysokość alimentów na dziecko po drugim weselu

Odpowiedź:

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, przy określaniu zatem wysokości świadczeń alimentacyjnych bierze się pod uwagę środki zobowiązanego, którym jest tylko ojciec dziecka, a nie jego druga żona. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że jeśli przyszli małżonkowie zdecydują się na ustrój wspólności majątkowej, to zakładając, że dochody żony (wchodzące do majątku wspólnego) będą wysokie, polepszy się również sytuacja majątkowa drugiego małżonka, ponieważ aktywa wchodzące w skład majątku wspólnego, uważa się za majątek zarówno męża, jak i żony, niezależnie od tego, kto rzeczywiscie przyczynił się do powstania tego majątku. Dlatego należy stwierdzić, że nie jest wykluczone żądanie w przyszłości podwyższenia alimentów ze względu na wysokie dochody współmałżonka, jeśli dochody te wejdą do majątku wspólnego, jednak granicą podwyższania alimentów są usprawiedliwione potrzeby uprawnionego. Niezależnie od możliwości podwyższenia alimentów należy pamiętać, że wierzyciel (uprawniony do alimentacji) może dochodzić zaspokojenia z majątku wspólnego nawet wówczas, gdy dłużnikiem (zobowiązanym do alimetacji) jest tylko jeden z małżonków, zatem co do świadczeń alimentacyjnych, które staną się wymagalne już po zawarciu małżeństwa, możliwe będzie ich zaspokojenie z majątku wspólnego małżonków. Takiej sytuacji można zapobiec przez zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej, wprowadzającej ustrój rozdzielności majątkowej między małżonkami. Wówczas uprawniony do alimentacji będzie mógł domagać się zaspokojenia tylko z majątku odrębnego małżonka. Przez zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej zmniejszone również zostanie ryzyko skutecznego podniesienia argumentu poprawy sytuacji majątkowej małżonka w postępowaniu o podwyższenie alimentów. Dopuszczalne jest postępowanie o zmniejszenie wysokości świadczeń alimentacyjnych, z powołaniem się na zmianę sytuacji majątkowej lub zarobkowej zobowiązanego do tych świadczeń (pogorszenie się jego sytuacji zarobkowej bądź majątkowej) lub uprawnionego (zmniejszenie się jego usprawiedliwionych potrzeb).