Egzekwowanie prawa do widzeń z dzieckiem

PYTANIE: Jestem ojcem 2 letniego dziecka, które w chwili obecnej od prawie roku mieszka z jego matką. Nie byliśmy małżeństwem. Matka dziecka otrzymuje regularnie zasądzone przez sąd alimenty, ostatnio nawet udało jej się wywalczyć podwyższenie kwoty wcześniej zasądzonej. Nie mam ograniczonych praw rodzicielskich. Dziecko mieszka w Poznaniu a ja w Warszawie. Mam bardzo ograniczone możliwości wpływania na sposób wychowania dziecka oraz utrudniony kontakt z dzieckiem, gdyż w związku min. z wykonywaną pracą (np. dyżury 24godzinne) nie jestem w stanie często bywać w Poznaniu i widywać się z synem. Pomijając koszty transportu i zakwaterowania w Poznaniu (niestety nie mam tam rodziny ani przyjaciół, którzy mogliby by mi pomóc). Porozumienie z matką dziecka by przywoziła syna do mojego miejsca zamieszkania jest praktycznie niemożliwe. Odmawia podróży i perswaduje mi, że to ja powinienem (jeśli chce) odwiedzać dziecko w Poznaniu. Nawet gdy proponuje chęć przywiezienia dziecka na własny koszt do miejsca mojego zamieszkania, to matka dziecka odrzuca moje starania.Zdaję sobie sprawę, iż podróż z dzieckiem małoletnim może być utrudnione, nie mnie jednak taką sytuację uważam za krzywdzącą.Jakie przysługują mi prawne możliwości by zobligować matkę dziecka do udostępniania mi możliwości widzenia się z synem w miejscu mojego zamieszkania?

FRAGMENT ODPOWIEDZI: Co do zasady, rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów (art. 113 § 1 KRO). Nie ma przy tym znaczenia fakt, czy rodzice są małżeństwem, czy żyją (...)