Samochód a wspólność majątkowa

Odpowiedź:

Samochód otrzymany w darowiźnie w roku 1984 wszedł do Pańskiego majątku odrębnego (obecnie majątek ten nazywa się majątkiem osobistym). Z zadanego pytania wynika, że w zamian za środki uzyskane ze sprzedaży tego samochodu, nabył Pan następny. W takiej sytuacji również samochód zakupiony za te środki wszedł do Pańskiego majątku osobistego. Inaczej sytuacja będzie się jednak przedstawiać, jeżeli do nowo zakupionego samochodu dołożono pieniądze pochodzące, np. z Pańskiego wynagrodzenia - czyli z majątku wspólnego. W takiej sytuacji bowiem sprawa się komplikuje, gdyż oznaczać to będzie, że kolejny samochód został częściowo zakupiony za środki pochodzące z majątku osobistego, a w części za pieniądze pochodzące z majątku wspólnego. W takiej sytuacji, według jednej z koncepcji, o tym, czy samochód wszedł do majątku osobistego, czy do majątku wspólnego rozstrzygać będzie proporcja środków pochodzących z poszczególnych majątków. Jeżeli większa część pochodzi z majątku osobistego, samochód wchodzi do majątku osobistego (oznacza to, że w przypadku ustania wspólności majątkowej nie ma potrzeby dokonywać jego podziału), natomiast pozostała część środków powinna być rozliczona jako nakład z majątku wspólnego na majątek osobisty.  W przeciwnym wypadku, samochód wchodzi w skład majątku wspólnego (czyli po rozwodzie małżonkowie staną się współwłaścicielami samochodu), a powinno dokonać się rozliczenia nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny. Podobną operację należy przeprowadzić w stosunku do każdego z  kolejno zakupionych samochodów. Natomiast podkreślić należy, że część doktryny stoi na stanowisku odmiennym niż zaprezentowane powyżej. Zgodnie z tym poglądem, nabyty przedmiot należy - proporcjonalnie do wartości użytych do jego nabycia środków pochodzących z każdego z majątków - w części określonej odpowiednim ułamkiem do majątku odrębnego, w pozostałej zaś części do majątku wspólnego. Takie obliczenie wydaję się być jednak bardzo skomplikowane w praktyce.