Zawarcie małżeństwa przez cudzoziemca

3. W postępowaniu o zwolnienie cudzoziemca od złożenia dokumentu sąd na podstawie właściwego prawa ustala, czy osoba ta może zawrzeć małżeństwo.

4. Przepisów powyższych nie stosuje się do cudzoziemca niemającego obywatelstwa żadnego państwa, jeżeli ma on w Polsce miejsce zamieszkania. Zasadą jest zatem obowiązek złożenia zaświadczenia, że cudzoziemiec może zgodnie z właściwym prawem – czyli prawem państwa, którego jest obywatelem – zawrzeć małżeństwo.

Przepis przewiduje jednak sytuacje, w których złożenie stosownego dokumentu przez cudzoziemca napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody. Niewątpliwie przeszkodą taką będzie okoliczność, że dane państwo w ogóle nie wydaje tego typu dokumentów. Nie zwalnia to jednak z obowiązku ustalenia, czy dana osoba ma prawo zawrzeć małżeństwo, a jedynie z obowiązku dostarczenia zaświadczenia.

W takiej sytuacji należy złożyć do sądu wniosek o zwolnienie cudzoziemca od złożenia dokumentu stwierdzającego, że zgodnie z prawem ojczystym może on zawrzeć małżeństwo.

W postępowaniu o zwolnienie cudzoziemca od złożenia dokumentu sąd na podstawie właściwego prawa ustala, czy osoba ta może zawrzeć małżeństwo. Należy pamiętać o tym, że cudzoziemiec, który mógłby zawrzeć małżeństwo według swego prawa ojczystego, nie może go zawrzeć w polskim urzędzie stanu cywilnego, jeżeli zachodzi przeszkoda nieusuwalna w drodze zezwolenia sądu (np. dotycząca pokrewieństwa i przysposobienia albo braku wymaganego prawem wieku). Jak stanowi art. 6 p.p.m., prawa obcego stosować nie można, jeżeli jego stosowanie miałoby skutki sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.