Ustalenie spadkobierców uprawnionych do spadku

Odpowiedź:

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż 50 lat temu (tj. w 1952 r.) bezpotomnie zmarł właściciel kamienicy. Aktem prawnym regulującym ówcześnie zasady spadkobrania był dekret z dnia 8 października 1946 r. - Prawo spadkowe. W sytuacji, gdy spadkodawca nie zostawił testamentu, w którym ustanowił spadkobiercę, albo gdy wszyscy spadkobiercy, powołani do spadku w testamencie, nie chcą lub nie mogą być spadkobiercami zastosowanie znajdują zasady dziedziczenia ustawowego. Zgodnie z nimi w braku powołanych do spadku krewnych i małżonka spadkodawcy dziedziczy z ustawy gmina ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli miejsce to znajdowało się za granicą - Skarb Państwa. Jednakże nieruchomości ziemskie oraz nieruchomości położone za granicą dziedziczy Skarb Państwa, inne nieruchomości zaś - gmina miejsca ich położenia. W takim stanie rzeczy nieruchomość powyższa została najprawdopodobniej odziedziczona przez gminę. Kamienica od 50 lat znajduje się pod władaniem zarządu Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości. Być może zachodzą więc przesłanki do nabycia własności w drodze zasiedzenia. Pamiętać jednak w tym zakresie należy o ograniczeniach jakie istniały w tym zakresie w odniesieniu do mienia komunalnego jak i mienia Skarbu Państwa przed dniem 1.10.1990 r. Obecne przepisy ustawy kodeks cywilny od dnia 1.10.1990 r dopuszczają możliwość nabycia własności w wyżej wymienionej formie również w odniesieniu do nieruchomości stanowiących ogólnie mienie Skarbu Państwa jak i mienie komunalne. Odnośnie przesłanek zasiedzenia należą do nich: samoistne posiadanie nieruchomości stanowiących przedmiot nabycia oraz upływ czasu określony ustawą, który w zależności od dobrej lub złej wiary posiadacza wynosi 20 lub 30 lat. W przypadku obliczania okresu koniecznego do stwierdzenia nabycia własności nieruchomości stanowiących mienie komunalne w drodze zasiedzenia, należy pamiętać o wcześniej istniejących ograniczeniach w tej materii. W każdym przypadku okres zasiedzenia będzie liczony od dnia 1.10.1990 r., z uwzględnieniem wcześniejszego okresu posiadania osoby ubiegającej się o zasiedzenie, sprzed wejścia w życie przepisów wyłączających możliwość zasiedzenia nieruchomości. Wówczas termin zasiedzenia ulega skróceniu o wskazany powyżej okres posiadania, ale nie więcej niż o połowę terminu zasiedzenia.