Wykładnia testamentu

Odpowiedź:

Wniosek o stwierdzenie nabycia spadku musi być dokładnie określony. Stanie się tak jeżeli wnioskodawca wskaże osobę spadkodawcy, podając jego imię i nazwisko, datę zgonu i miejsce ostatniego zamieszkania. Przedstawienie testamentu jest również konieczne. Akty urodzenia lub małżeństwa są potrzebne by można stwierdzić, że dany spadkobierca żył w chwili stwierdzenia nabycia spadku. Testament należy tak tłumaczyć, ażeby zapewnić możliwie najpełniejsze urzeczywistnienie woli spadkodawcy. Jeżeli testament może być tłumaczony rozmaicie, należy przyjąć taką wykładnię, która pozwala utrzymać rozrządzenia spadkodawcy w mocy i nadać im rozsądną treść. Jeśli jasno wynika z aktu małżeństwa, że kobieta powołana posiada dwuczłonowe nazwisko a w testamencie podano jedno z określeniem nazwiska rodowego, to ustalenie o kogo chodzi nie będzie nastręczało trudności.

Na marginesie należy dodać, że nie ma spadku, w którym nie byłoby spadkobiercy ustawowego. W ostatniej kolejności spadkobiercą ustawowym jest gmina lub Skarb Państwa. W braku małżonka spadkodawcy i krewnych powołanych do dziedziczenia z ustawy, spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy jako spadkobiercy ustawowemu. Jeżeli miejsca ostatniego zamieszkania spadkodawcy w Rzeczypospolitej Polskiej nie da się ustalić lub ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy znajdowało się za granicą, spadek przypada Skarbowi Państwa jako spadkobiercy ustawowemu.