Dziedziczenie prawa dożywocia

Odpowiedź:

Treść pytania dotyczy tzw. dożywocia. Jest to prawo uregulowane przez przepisy kodeksu cywilnego. Właściciel nieruchomości (tu babcia) zobowiązuje się do przeniesienia właśności nieruchomości na nabywcę. Nabywca (tu matka i ciotka) zobowiązuje się do zapewnienia dożywotniego utrzymania zbywcy. Dożywocie traktowane jest jako obciążenie nieruchomości. Może być ono realizowane wobec każdoczesnego właściciela zbytej nieruchomości. Jeżeli zobowiązane do świadczenia z tytułu dożywocia jest są obie Panie (matka i ciotka), to nie ma to właściwie znaczenia, bo dożywocie rozwiązuje się z momentem śmierci dożywotnika (babci). Jednak jeżeli dożywociem obciążona jest tylko połowa nieruchomości - ta, którą zamieszkuje babcia - to każdoczesny właściciel jest nadal zobowiązany wobec babci dożywotnika. Jak wyżej wspomniano, dożywocie obciąża nieruchomość. Możliwe jest zwolnienie się z obowiązku świadczenia wobec dożywotnika. Kodeks cywilny stanowi, iż jeżeli z jakichkolwiek powodów wytworzą się między dożywotnikiem a zobowiązanym takie stosunki, że nie można wymagać od stron, żeby pozostawały nadal w bezpośredniej ze sobą styczności, sąd na żądanie jednej z nich zamieni wszystkie lub niektóre uprawnienia objęte treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tych uprawnień. Nadto w wypadkach wyjątkowych sąd może na żądanie zobowiązanego lub dożywotnika, jeżeli dożywotnik jest zbywcą nieruchomości, rozwiązać umowę o dożywocie.