Obywatel Polski zmarły za granicą

Odpowiedź:

Zgodnie z przepisami prawa prywatnego miedzynarodowego w sprawach spadkowych właściwe jest prawo ojczyste spadkodawcy z chwili jego śmierci. W związku z tym dziedziczenie po osobie zamieszkałej poza granicami Polski, ale posiadającej obywatelstwo polskie będzie podlegało dziedziczeniu według przepisów prawa polskiego. Również o ważności testamentu rozstrzyga prawo ojczyste spadkodawcy (a więc w tym przypadku prawo polskie) z chwili dokonania tych czynności. Wystarcza jednak zachowanie formy przewidzianej przez prawo państwa, w którym czynność zostaje dokonana. Jeżeli więc testament został sporządzony w formie przewidzianej dla prawa szwedzkiego, będzie testamentem ważnym. Jeżeli jednak o ważności testamentu będzie rozstrzygało prawo polskie testament ten musi zostać sporządzony w odpowiedniej formie przewidzianej dla prawa polskiego. Spadkodawca musi sporządzić wówczas testament w ten sposób, że napisze go w całości pismem ręcznym, podpisze i opatrzy datą. W związku z tym nie jest możliwe sporządzenie testamentu w formie maszynopisu (musi on zostać sporządzony pismem ręcznym). Testament może zostać ponadto sporządzony w formie aktu notarialnego. Możliwe jest również wegług prawa polskiego sporządzenie tzw. testamentu allograficznego. Polega on na tym, że spadkodawca w obecności dwóch świadków oświadcza swoją ostatnią wolę ustnie wobec przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego, sekretarza powiatu lub gminy lub kierownika urzędu stanu cywilnego. Oświadczenie spadkodawcy spisuje się w protokole z podaniem daty jego sporządzenia. Protokół odczytuje się spadkodawcy w obecności świadków. Protokół powinien być podpisany przez spadkodawcę, przez osobę, wobec której wola została oświadczona, oraz przez świadków. Jeżeli spadkodawca nie może podpisać protokołu, należy to zaznaczyć w protokole ze wskazaniem przyczyny braku podpisu. Skład majątku nie musi być wyszczególniony w testamencie. Spadkodawca może więc posłużyć się określeniem "całego majątku".