Zbycie spadku

Pytanie: Jestem spadkobiercą testamentowym. W sytuacji, kiedy złożę przed notariuszem oświadczenie o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, będę mogła od razu zawrzeć notarialną umowę o nieodpłatnym zbyciu spadku ze spadkobiercami ustawowymi na ich rzecz? Czy konieczne jest postępowanie spadkowe z moim udziałem? Czy termin ,nieodpłatne zbycie" oznacza to samo co darowizna?

Odpowiedź:

Tak, dopiero przyjęcie spadku (przez oświadczenie złożone przed sądem lub notariuszem) umożliwia zbycie spadku. Krąg podmiotów, z którymi można zawrzeć taką umowę jest właściwie nieograniczony - mogą to być również pozostali spadkobiercy. Umowę przenoszącą spadek należy zawrzeć pod rygorem nieważności w formie aktu notarialnego. Ustawa nie wymaga, aby spadkobierca przed zawarciem omawianej umowy uzyskał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. Z punktu widzenia interesów nabywcy wysoce pożądane jest jednak, aby spadkobierca - zbywca legitymował się takim postanowieniem. Dopiero postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku określa w sposób w zasadzie ostateczny wielkość udziału danego spadkobiercy. Wydaje się zatem, że udział w postępowaniu spadkowym nie jest w tej sytuacji konieczny. Na podstawie umowy przenoszącej spadek, nabywca spadku wchodzi w prawa i obowiązki spadkobiercy i w jego interesie będzie leżało określenie przez sąd przedmiotów wchodzących w jego udział spadkowy, które otrzyma on na podstawie zawartej umowy. Przepisy stanowią, że bezpłatne przysporzenie staje się darowizną dopiero w sytuacji gdy zobowiązanie do bezpłatnego przysporzenia nie wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu. Zbycie spadku lub udziału w nim może nastąpić odpłatnie lub pod tytułem darmym. Umowa przybierze postać umowy sprzedaży, zamiany lub darowizny. Użyte pojęcie "nieodpłatne zbycie" jest sformułowane nieprecyzyjnie i w przypadku zawierania umowy należy wyraźnie zaznaczyć, iż tytułem przenoszącym własność jest darowizna.