Zapis w testamencie

Odpowiedź:

Polskie prawo spadkowe określa, że obowiązek nałożony na spadkobiercę (przez spadkodawcę) do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby zwany jest zapisem. W takim wypadku córki spadkodawcy nie stają się spadkobiercami, tylko zapisobiercami. Ze względu na fakt określenia terminu spełnienia świadczenia, to córki nie mogą żądać wcześniejszej wypłaty zapisanej sumy niż w okresie rocznym od dnia otwarcia spadku. Z chwilą otwarcia spadku pomiędzy spadkobiercą a zapisobiercą powstaje stosunek zobowiązaniowy, w którym spadkobierca jest dłużnikiem, a zapisobierca wierzycielem. Jeżeli spadkobierca nie spełni świadczenia mimo nadejścia terminu, ponosi skutki wynikające z ogólnych przepisów dotyczących wykonania zobowiązania i odpowiedzialności za jego niewykonanie. Ponieważ córki spadkodawcy należą do pierwszej grupy osób, które byłyby powołane do spadku, gdyby dziedziczyły z ustawy to mogą one żądać dla siebie zachowku. Ponieważ nic Pan nie napisał o wieku córek spadkodawcy muszę przyjąć dwa warianty, które będę oddzielnie omawiał: Wariant I - jeżeli córki są trwale niezdolne do pracy, albo małoletnie to mogą żądać dwóch trzecich (2/3) wartości udziału spadkowego, który by im przypadał przy dziedziczeniu ustawowym. Wariant II - jeżeli córki nie należą ani do jednej, ani do drugiej kategorii osób, to należy im się połowa (1/2) wartości udziału spadkowego, który by im przypadał przy dziedziczeniu ustawowym. Spadkobierca jest zobowiązany do wypłaty wyżej wymienionych kwot, potrzebnych do zrealizowania zapisów w terminie określonym przez spadkodawcę. Natomiast jeśli zostanie przyznany przez Sąd zachowek, to jego suma zostanie pomniejszona o wykonane zapisy (zapisobiercom przysługuje więc roszczenie o uzupełnienie zachowku, ponieważ częściowo otrzymali już lub otrzymają swój zachowek w formie zapisu).